twiteordaia

ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it


Πρωταρχικός μας στόχος είναι να δίνουμε δύναμη στη φωνή του πολίτη. Στη δική σας φωνή.

Αφουγκραζόμαστε τις ανησυχίες σας.

Αποστείλατε στο ΒΗΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ το άρθρο, την καταγγελία σας, την αναγγελία σας. Επικοινωνηστε μαζί μας στο This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

Στις τελευταίες μέρες, πολύς λόγος γινόταν στο πολιτικό σκηνικό, για ποιά πολιτικά πρόσωπα (πρώην και νυν) θα έπρεπε να διενεργηθεί προανακριτική επιτροπή στη Βουλή για το σκάνδαλο της λίστας Λαγκάρντ. Καταρχήν, η συγκυβέρνηση (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ) κατέθεσε πρόταση για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής, που θα διερευνήσει «τυχόν ποινικές ευθύνες» του πρώην υπουργού Οικονομικών της κυβέρνησης Παπανδρέου κ. Γ. Παπακωνσταντίνου για δύο αδικήματα και συγκεκριμένα της «νόθευσης εγγράφου» και της «παράβασης καθήκοντος».Με τη σειρά της, η αξιωματική αντιπολίτευση (ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ) πρότεινε να διερευνηθούν «τυχόν ποινικές ευθύνες»,τόσο του κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, όσο και του πρώην υπουργού Οικονομικών και νυν προέδρου του ΠΑΣΟΚ κ. Ε. Βενιζέλου για τα αδικήματα της υπεξαγωγής εγγράφου, της απιστίας και της παράβασης καθήκοντος. Επιπλέον, στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ σημειώνεται ότι επιβάλλεται να ερευνηθεί για την πιθανή τέλεση του αδικήματος της πλαστογραφίας ο κ. Παπακωνσταντίνου. Ακόμη, τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης (Χρυσή Αυγή, Ανεξάρτητοι Έλληνες ) πρότειναν ότι εκτός από τους προαναφερθέντες δύο ,τόσο ο πρώην πρωθυπουργός κ. Γεώργιος Παπανδρέου (και νυν πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς),όσο και ο πρώην πρωθυπουργός κ. Παπαδήμος ,επιβάλλεται να διερευνηθούν για «τυχόν ποινικές ευθύνες» για τα αδικήματα της νόθευσης και υπεξαγωγής εγγράφου, της απιστίας σχετικά με την υπηρεσία, της παράβασης καθήκοντος και της άμεσης συνέργειας σε φοροδιαφυγή. Τελικώς, όπως ήταν αναμενόμενο, υπερψηφίστηκε ,την Πέμπτη 17 Ιανουαρίου, η πρόταση της συγκυβέρνησης και παραπέμπεται σε προανακριτική επιτροπή μόνο ο κ. Παπακωνσταντίνου!!

 

Του Μιχάλη Ραμπίδη

Η κυβέρνηση και ο πρόεδρος της δημοκρατίας καθοδηγώντας την ''αμαξοστοιχία'' του Ελληνικού κράτους διασχίζουν επικινδύνους ατραπούς, με άμεσο κίνδυνο το συνταγματικό εκτροχιασμό και τη δημοκρατική του κατάρρευση.

 

Το άρθρο 44 του συντάγματος ορίζει ρητά ότι : << Σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσες και απρόβλεπτης ανάγκης ο πρόεδρος της δημοκρατίας μπορεί ύστερα από πρόταση του υπουργικού συμβουλίου να εκδίδει Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) .......>>

Γράφει ο Μιχάλης Ραμπίδης 

 

Όλοι όσοι έχουν την Ελλάδα μέσα στην καρδιά τους, έχουν χρέος να θυμούνται, να γνωρίζουν και να είναι υπερήφανοι για τη στάση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ Χρήστου Σαρτζετάκη το 1988 στο ταξίδι του στην Αυστραλία.

 

Γράφει ο Μιχάλης Ραμπίδης 


Σύμφωνα με την μνημονιακή πρόβλεψη, έως τον Ιούνιο του 2013 θα γίνει η κατάργηση της ρύθμισης τιμολογίων και η τιμολόγηση του ρεύματος ανάλογα με το κόστος παραγωγής. Παράλληλα προβλέπονται αυξήσεις έως 40% στους χαμηλούς καταναλωτές. Η προσαρμογή προς τα επάνω ξεκινά τον ερχόμενο Ιανουάριο, με νέες αυξήσεις τον Μάιο και πλήρη κατάργηση της ρύθμισης τον Ιούνιο.
Η ΔΕΗ έγινε όχημα είσπραξης τελών τρίτων και κρατικοί φόροι-λογαριασμοί επιβαρύνουν 40% την KWt. Πεισματικά όμως και με στοιχεία της Γιουροστατ η τιμή της παραμένει από τις φθηνότερες στην Ε.Ε. παρά του ότι:
- Φορτώθηκε πάνω από 1 δις € από απλήρωτους λογαριασμούς με αιτία το ‘’χαράτσι’’.
- Οι εταιρείες Hellas Paower, Energa & Vivid Paower τη φέσωσαν με περισσότερα από 220 εκ €.
- Ο κ Μυτιληναίος δεν αποδίδει 170 εκ € που χρωστά, με διάφορα δικαστικά τεχνάσματα και φυσικά εξακολουθεί να χρεώνεται 42 €/MWt για την ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΝ ενώ έχει δική του μονάδα παραγωγής Η/Ε.
- Η ΡΑΕ με πρόσφατη απόφασή της (822/2012) καθορίζει τιμή 50 €/KWt για τη ΛΑΡΚΟ κάτω δηλ. από το κόστος παραγωγής.
- Ο αρμόδιος Υφ/ργός κ Παπαγεωργίου ζητά από τη ΔΕΗ να μειώσει τα τιμολόγια Η/Ε προς τους βιομηχανικούς καταναλωτές, προς χάριν του ανταγωνισμού.
- Με προνομιακή μεταχείριση στην κοινοπραξία που συμμετέχει η ‘’αμαρτωλή’’ Siemens στον διαγωνισμό ΔΕΗ-ΑΔΜΗΕ για την καλωδιακή σύνδεση των Ν. Κυκλάδων παρέχει κραυγαλέες αποκλίσεις από τα τεύχη δημοπράτησης (σωρεία δημοσιευμάτων & ερώτηση στο ευρωκοινοβούλιο).

 

 

 

Πέτρος Ιωαν. Βιολάκης

 

 Το ύστατο επιχείρημα για τη κοινωνικοποίηση, κατά τα σοσιαλιστικά μοντέλα, είναι το γεγονός (θεωρητικά) ότι τα άτομα θα έχουν τη δυνατότητα να απέχουν από ακριβές και αυστηρές εργασιακές ρουτίνες, ώστε οι κοινωνικές τους επιθυμίες να βρουν μέσω της εργασίας τους αυτοπραγμάτωση. Σαφέστατα όμως η Ελληνική πραγματικότητα, σχετικά με την κοινωνική αναγνώριση και την αυτοπραγμάτωση, φέρει διαφορετικά μέτρα και σταθμά, καθώς η ατομική επιθυμία για προβολή και μόνο, έχει γίνει αυτοσκοπός. Κατά συνέπεια η κοινωνική καταξίωση και αναγνώριση, παρακάμπτεται και δίνει τη θέση της στην κοινωνική αναγνωρισιμότητα, χωρίς όμως τα εχέγγυα της αναγνώρισης. Και φυσικά η διαφορά είναι ιδιαίτερα διακριτή μιας και η αναγνώριση δεν χρειάζεται κάποιο ατομικό πόνημα ή κοινωνική προσφορά, αλλά απλώς δημοσιότητα με όποιο τρόπο και αν προκληθεί. Η διαφοροποίηση αυτή, αν και αρχικά φαίνεται όχι ιδιαίτερα σημαντική, διακατέχει αρκετή δυναμική ώστε να αλλάξει την εφαρμογή μιας κυρίαρχης (κατά το παρελθόν) πολιτικής ιδεολογίας.   

 Στα ίδια πλαίσια, ο J. Hobson (1858 – 1940), Φιλελεύθερος στη σκέψη και εμπνευστής του Lenin σε πολλά θέματα, προσπάθησε να εμφυσήσει στο Φιλελευθερισμό αρκετές από αρχές της Σοσιαλιστικής σκέψης. Πιστεύοντας, λοιπόν, στην αρχή της ιδιοκτησίας ως μορφή ηθικής αυτοπραγμάτωσης του ατόμου, θεωρούσε την δημόσια περιουσία ότι αποτελεί την ιδιωτική περιουσία της κοινωνίας.  Παράλληλα θεώρησε ότι κακή διανομή του πλούτου αποτελεί τη πηγή όλων των κοινωνικών «κακών».. όπως έλεγε ο ίδιος.. «από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνάμεις του, προς τον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του». Επίσης πίστευε ότι η φορολογία του οικονομικού πλεονάσματος της παραγωγής, σε συνδυασμό με την υψηλή φορολογία στις εργατικές τάξεις (σε συμφωνία με τους εργοδότες, ή με νομοθετική ρύθμιση) αποτελούν τις βασικές μεθόδους για την αντιμετώπιση της κακής διανομής του πλούτου. Αυτό μπορούσε να πραγματοποιηθεί, σύμφωνα με τον Hobson, με τη φορολογία του «μη αποκτηθέντος εισοδήματος» το οποίο προέκυπτε από τη ιδιοκτησία μη ενεργών πόρων (όπως γη) παρά την άμεση συμμετοχή στη παραγωγή.

 Αυτή η πολιτική «πλατφόρμα» παρουσιάστηκε σε (πρόσφατο) παρελθόντα χρόνο από τη παρούσα συγκυβέρνηση ως Κοινωνικός-Φιλελευθερισμός, ως μια σύγχρονη απόπειρα διατήρησης του Κοινωνικού (σοσιαλιστικού) χαρακτήρα της πολιτικής σκέψης στην Ελλάδα. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι το μοντέλο αυτό, από την αρχική απόπειρα εφαρμογής του Σοσιαλισμού στη χώρα μας, έχει ήδη χρεοκοπήσει από τη δεκαετία ’80, εκτοξεύοντας παράλληλα τα χρέη και το δανεισμό σε επίπεδα εξωφρενικά ακόμα και για τις επόμενες γενιές. Μάλιστα, παρόμοιο μοντέλο του Κοινωνικού- Φιλελευθερισμού αναφέρει ότι εφαρμόζει και ο πρόεδρος των ΗΠΑ Β. Obama, ο οποίος έχει κατηγορηθεί για Κορπορατισμό (παρέχει δηλαδή εύνοια σε ομάδες συμφερόντων αντί να προωθεί το ελεύθερο εμπόριο, σύμφωνα με τις αρχές του Φιλελευθερισμού). 

 Η απάντηση στην αποτυχία των μοντέλων αυτών, έρχεται πάλι από τον ίδιο τον Hobson, ο οποίος αναφέρεται ξεκάθαρα για το ρόλο των εθνικών ομάδων συμφερόντων (παρακράτος) οι οποίες δημιουργούν εθνικές ελίτ. Μάλιστα θεώρησε ότι στο παρελθόν, για να διατηρήσουν (οι ομάδες αυτές) τις κοινωνικές δομές, άρα και τη θέση τους,